De gewone route is hier niet de route
Een aanvraag bij het CIZ duurt weken. In een crisis hebt u die weken niet. Daarom bestaat er een aparte weg, en het eerste wat u moet weten is dat u die weg niet vindt door harder te bellen naar verpleeghuizen. Voorzieningen nemen bij spoed niet zelf op; de plaatsing loopt via anderen.
Wie die anderen zijn, hangt af van waar uw vader of moeder zich op dit moment bevindt. Dat is de eerste vraag die u zichzelf stelt.
Als de situatie in het ziekenhuis speelt
Vraag dezelfde dag naar de transferverpleegkundige. Elk ziekenhuis heeft er een, en het is precies hun werk om te regelen wat er ná de opname gebeurt. Zij kennen de regionale plekken, zij schakelen met het zorgkantoor, en zij kunnen een aanvraag in gang zetten die u van buitenaf niet in gang krijgt.
Zeg daarbij één zin die het gesprek verandert: terug naar huis is niet veilig. Niet als klacht, als feit, met voorbeelden. Ontslag naar huis is de standaardaanname zolang niemand die aanname hardop weerlegt.
Vraag daarnaast expliciet of eerstelijnsverblijf een optie is. Dat is een kortdurend verblijf, geen Wlz, betaald via de zorgverzekering. Het is vaak sneller beschikbaar dan een Wlz-plaats en het geeft u de weken die u nodig hebt om de gewone route af te ronden.
Als de situatie thuis speelt
Bel de huisarts, en vraag om een visite, geen telefonisch advies. In deze route is de huisarts de sleutel: die kan een crisissituatie vaststellen, en dat oordeel opent deuren die voor u gesloten blijven.
Bel daarnaast het zorgkantoor van uw regio en vraag naar de crisisregeling. Elk zorgkantoor heeft een route voor spoedplaatsingen, met een eigen contactpersoon. Zeg dat het om een crisis gaat, en vraag welke stukken zij binnen 24 uur nodig hebben.
Is er al een Wlz-indicatie, zeg dat er dan meteen bij. Dat verkort alles.
De eerste 48 uur, in volgorde
Uur 0-4. Bepaal waar de persoon nu is en bel de juiste ingang: transferverpleegkundige, of huisarts en zorgkantoor. Vraag in beide gevallen naar de naam van de contactpersoon en een rechtstreeks nummer.
Uur 4-12. Leg de stukken klaar. Legitimatie, BSN, zorgverzekeringspas, actueel medicatieoverzicht, contactgegevens huisarts en apotheek, en als die er is de volmacht of het mentorschap. Zonder een actueel medicatieoverzicht stokt elke opname, ook een spoedopname.
Uur 12-24. Schrijf één A4 met de feitelijke situatie: wat er is gebeurd, wat er nu niet meer kan, wat er s nachts gebeurt, wie er nu zorgt en hoe lang die dat nog volhoudt. Concreet, met data. Dit ene vel is het document dat het snelst gelezen wordt en het zwaarst weegt.
Uur 24-48. Bel terug. Niet omdat men u vergeten is, maar omdat een dossier waar iemand achteraan zit sneller beweegt dan een dossier dat stil ligt. Vraag telkens: wat is de volgende stap, en wie zet die?
Wat u niet doet
Niet zelf verpleeghuizen bellen om een spoedplaats. Zij verwijzen u terug naar het zorgkantoor en u verliest de ochtend.
Niet wachten op de Wlz-indicatie voordat u iets anders regelt. Eerstelijnsverblijf, respijtzorg en tijdelijke thuiszorg kunnen parallel lopen. De gewone aanvraag gaat gewoon door.
Niet de crisis afzwakken. Families vertellen de situatie vaak milder dan zij is, uit gewenning of uit schaamte. Wie in een crisis de goede dagen beschrijft, krijgt de behandeling die bij goede dagen hoort.
Waar het meestal op vastloopt
Op één ding: er is geen persoon met een naam die het dossier draagt. Zorg dat u aan het einde van dag één kunt opschrijven wie dat is — de transferverpleegkundige, de huisarts, of de contactpersoon bij het zorgkantoor — en bel diegene, en niet het algemene nummer.
Vraag ook meteen een onafhankelijke cliëntondersteuner aan via het zorgkantoor. Gratis, en in een crisis is dat de enige persoon in het geheel die uitsluitend uw kant vertegenwoordigt.
*Curalune ondersteunt bij het zoeken en oriënteren. Spoedplaatsing wordt beoordeeld door de huisarts, het ziekenhuis en het zorgkantoor; Curalune neemt geen bewoners op en garandeert geen plaats.*