Niet de prijs van het huis, maar uw eigen bijdrage
In Nederland betaalt u een verpleeghuis niet per maand aan de instelling, zoals in veel andere landen. De zorg wordt betaald uit de Wet langdurige zorg. Wat ú betaalt is een eigen bijdrage, en die wordt niet vastgesteld door het huis maar door het CAK, op basis van uw inkomen en vermogen.
Dat heeft één prettig gevolg en één onprettig. Het prettige: een duurder ogend huis kost u niet meer dan een eenvoudiger huis. Het onprettige: u kunt de eigen bijdrage niet omlaag onderhandelen, en u kunt hem ook niet ontlopen door een ander huis te kiezen.
Eerst laag, daarna hoog
De eigen bijdrage kent twee tarieven, en vrijwel iedereen krijgt ze in deze volgorde.
De lage eigen bijdrage geldt in de eerste maanden na opname. De gedachte erachter is dat het huishouden thuis blijft doorlopen: er is nog huur of hypotheek, energie, verzekeringen. Ook wie een thuiswonende partner heeft, houdt langdurig het lage tarief.
De hoge eigen bijdrage gaat daarna in, wanneer wordt aangenomen dat de vaste lasten thuis zijn afgebouwd. Het verschil tussen beide tarieven is groot. Families die alleen naar het eerste bedrag hebben gekeken, schrikken van de brief die maanden later komt.
Reken daarom vanaf dag één met het hoge tarief, niet met het lage. Dan is er later geen verrassing, alleen ruimte.
Waarom het bedrag over uw inkomen van twee jaar geleden gaat
Het CAK rekent met gegevens van de Belastingdienst, en die zijn per definitie achterlopend: de berekening gaat uit van het inkomen van twee jaar eerder. Voor iemand die inmiddels met pensioen is, of van wie de partner is overleden, kan dat betekenen dat de bijdrage is gebaseerd op een inkomen dat er niet meer is.
Dat is niet definitief. Bij een aanzienlijke, blijvende inkomensdaling kunt u het CAK vragen de berekening te herzien op basis van het actuele inkomen. Dit gebeurt niet automatisch — u moet erom vragen, en u moet het onderbouwen.
Vermogen telt mee, gedeeltelijk
Naast het inkomen weegt ook het vermogen mee, via de vermogensinkomensbijtelling: een deel van het box 3-vermogen wordt bij het inkomen opgeteld voordat de bijdrage wordt berekend. Spaargeld en een tweede woning verhogen de eigen bijdrage dus, het eigen huis waarin een partner nog woont niet op dezelfde manier.
Dit is het punt waarop het loont om vroeg met een adviseur of notaris te praten — niet om iets te verbergen, maar om te weten wat er gaat gebeuren. Een verkocht huis verandert het vermogen, en dus twee jaar later de eigen bijdrage.
Wat de Wlz wél en níet dekt
Wat erin zit: verblijf, verpleging en verzorging, behandeling die bij het profiel hoort, maaltijden, schoonmaak van de kamer, en de basisverstrekkingen die bij de zorg horen.
Wat u daarnaast zelf betaalt, en waar de bedragen per huis wél verschillen:
- kapper, pedicure, persoonlijke verzorgingsproducten;
- kleding, en vaak het wassen en merken daarvan;
- extra activiteiten, uitstapjes, een eigen televisie of internetaansluiting;
- de aanvullende zorgverzekering, die gewoon doorloopt;
- soms een pakket met wasservice en aanvullende diensten.
Deze posten zijn niet groot naast de eigen bijdrage, maar ze zijn wél verschillend per huis, en ze zijn onderhandelbaar noch verplicht. Vraag altijd naar de volledige lijst van aanvullende kosten, op papier, en of deelname vrijwillig is.
De drie vragen die u vooraf stelt
Aan het CAK: wat wordt mijn eigen bijdrage bij het lage tarief en bij het hoge tarief, en vanaf welke maand ga ik over? Het CAK heeft hiervoor een rekenhulp, en de uitkomst daarvan is de enige die telt.
Aan het verpleeghuis: welke kosten komen bovenop de eigen bijdrage, welke daarvan zijn optioneel, en krijg ik die lijst schriftelijk?
Aan uzelf: wat gebeurt er met de woning en de vaste lasten, en wanneer? Daar zit meestal het echte financiële verhaal, niet in de eigen bijdrage zelf.
*Bedragen en tarieven worden jaarlijks vastgesteld. Controleer de actuele bedragen altijd bij het CAK voordat u er een besluit op baseert. Curalune ondersteunt bij het zoeken en oriënteren en is geen financieel adviseur.*